شيخ محمد جعفر امامى

111

لغات در تفسير نمونه ( فارسى )

« بَيْنَهُمْ » به معناى در ميان آنها است . « 1 » [ بُيُوت : ] « مِّنْ بُيُوتِكُمْ سَكَناً » « بُيُوت » جمع « بيت » به معناى اطاق يا خانه است ، و مادّهء « بيتوته » كه اين كلمه از آن گرفته شده است در اصل ، به معناى توقف شبانه مىباشد ، و از آنجا كه انسان از اطاق و خانهء خود ، بيشتر براى آرامش در شب استفاده مىكند ، كلمهء « بيت » به آن اطلاق شده است . « بيوت » در سورهء « نور » به معناى خانه‌ها است ولى در اين كه منظور از آن ، چه خانه‌هايى است ؟ بعضى از مفسران آن را اشاره به خانه‌هاى يازده‌گانه مىدانند . بعضى ديگر آن را مخصوص مساجد دانسته‌اند . ولى پيدا است آيه مطلق است و همهء خانه‌ها را شامل مىشود ، اعم از خانه‌هاى يازده‌گانه‌اى كه انسان براى صرف طعام وارد آن مىشود ، و يا غير آن از خانه‌هاى دوستان و خويشاوندان يا غير آنها ؛ زيرا هيچ دليلى بر تقييد مفهوم وسيع آيه نيست . « 2 » * * *

--> ( 1 ) . اسراء ، آيهء 53 ( ج 12 ، ص 181 ) ( 2 ) . نحل ، آيهء 80 ( ج 11 ، ص 374 ) ؛ نور ، آيهء 61 ( ج 14 ، ص 589 )